Op zoek naar verbinding en begrip
Nabiha, 56 jaar oud, zoekt actief naar verbinding en begrip in haar leven in Nederland. Ze nam deel aan de JobGroup, niet primair voor betaald werk, maar vooral om nieuwe, ‘goede’ mensen te ontmoeten en haar netwerk uit te breiden. De uitnodiging van Jaap via WhatsApp was voor haar een prikkel om het eens te proberen.
Achtergrond en motivatie
Nabiha is negen jaar geleden vanuit een oorlogsgebied naar Nederland gekomen, samen met haar man en drie zonen, waarvan één gehandicapt. Na een scheiding, en een jaar later een ernstig ongeluk waarbij haar benen zwaar beschadigd raakten en haar gezicht gehavend was, voelde ze zich depressief en alleen. Ze miste contacten en had het gevoel niemand te kennen. In deze moeilijke periode bood een vrouw uit de kerk haar onverwacht hulp – met kleding, geld en eten. Deze daad van medemenselijkheid heeft een diepe indruk op Nabiha gemaakt en vormt nu een drijfveer om zelf ook anderen te willen helpen, hoewel deze vrouw niet meer in haar buurt woont.
De JobGroup en nieuwe contacten
Haar deelname aan de JobGroup was een bewuste keuze om nieuwe mensen te ontmoeten. Ze vindt het “leuk om deel te nemen” en “leuk om contact te hebben met goede mensen”. Nabiha zoekt mensen die haar kunnen helpen om te ‘groeien’ in Nederland, vooral op het gebied van haar grote passie: tekenen.
Een hart voor kunst en expressie
Nabiha tekent met een duidelijke boodschap, vanuit haar gevoel en deels geïnspireerd door haar ervaringen met oorlog. Ze is hierin eerlijk en puur. Ze heeft vijftien tekeningen die ze graag aan anderen wil laten zien en staat open voor tips. Hoewel ze geen tekenles wil volgen – het is voor haar puur een hobby – wil ze wel graag weten of ze nog meer kan creëren. Het is tekenen met een diepe emotionele lading; een Nederlandse vrouw die een van haar werken zag, moest er zelfs van huilen.
Uitdagingen en maatschappelijke observaties
Nabiha’s leven is getekend door de zorg voor haar gehandicapte zoon, die het belangrijkste is in haar leven. Ze heeft door haar ongeval en de blijvende problemen aan haar benen en knieën, naast de zorg voor haar zoon, moeite met betaald werk. Ze is wel vrijwilliger op de school en dagbesteding van haar zoon, waar ze haar hart in legt en veel liefde en warmte geeft. De deelnemers zijn daar erg blij met haar inzet.
Een pijnlijk punt voor Nabiha is de directheid van Nederlanders, die soms als ‘lomp’ en ‘zonder empathie’ wordt ervaren. Ze heeft er regelmatig om moeten huilen. Situaties waarin mensen abrupt een afspraak beëindigen omdat ze ‘iets anders moeten doen’, vallen haar zwaar. Ze hoopt dat Nederlanders wat aardiger, minder direct en liefdevoller kunnen zijn. Hoewel ze bidt om niet te hoeven huilen, lukt dit niet altijd, vooral wanneer een enkel woord al pijnlijke oorlogsherinneringen oproept. Ze begrijpt niet waarom er soms zo weinig begrip is voor mensen met zo veel pijn door oorlog. Ze voelt zich veilig in Nederland en vindt het een mooi land met aardige mensen, maar mist het diepere begrip.
Oproep en persoonlijke wensen
Als Nabiha een oproep zou mogen plaatsen, zou haar vraag zijn:
“Hallo mensen, waar zijn goede mensen? Ik wil contact met jullie. Ik wil groeien als persoon met mijn unieke gaven en talenten en wil graag God betrekken in mijn leven.”
Vanuit haar christelijke geloofsovertuiging benadrukt ze het belang van liefde en aandacht voor een ander, van het geven van kracht en het bieden van luisterende oren. Dit is voor haar al zo fijn. Ze spoort mensen aan om om-te-kijken hoe je een ander kunt helpen en te luisteren naar wat God je ingeeft om voor een ander te doen.
Nabiha zou het geweldig vinden als ze ergens al haar schilderijen tentoon kan stellen, zodat andere mensen het kunnen zien. Weet jij een mooie plek? Neem dan contact op met haar via ons, JobHulpMaatje Enschede.
Heb je een vraag naar aanleiding van dit verhaal? Of wil je graag iets delen over de schilderijen of meer schilderijen zien? Neem dan contact op met ons: